مطلب پایین را پارسال در وبلاگ نوشته بودم به نظرم خالی از فایده نیست

دیشب که به مراسم احیا رفتم به غیر از دعای جوشن که مردم غالبا توجه چندانی به مضامین آن ندارند ، بقیه مراسم روضه و عزاداری بود . آن چه که در این گونه مراسم ها یافت نمی شود روح و هدف اصلی شب قدر است.شب قدر حساب و کتاب یکسال بندگی و عهد بستن با خدا برای یکسال دیگر و دعا برای حرکت از وضع موجود برای رسیدن به وضع مطلوب و آرمانی است.شب قدر شب مناجات با خدا و دعا برای رهایی از قیودات و زنجیرهای نفس است .

متاسفانه چنین شب مهمی را با بی برنامگی به پایان می بریم در حالی که تغییری در خود احساس نمی کنیم .

مراسم قرآن به سر که برنامه اصلی شب قدر است ، متاسفانه گاه یک ساعت طول می کشد و برای تمامی معصومین روضه و مصیبت به حد تمام و کمال خوانده می شود . این سخن بنده به معنی این نیست که مخالفتی با ذکر مصیبت باشد ، اما هر چیزی به جای خود . و این یعنی دور شدن از پیام شب قدر ، که همانا مناجات با خداوند است.