دوست نکته بینی می فرمود هر وقت می خواهی خود را محک بزنی ، و ببینی چقدر در چنته داری ، خودت را در شرایط متفاوت فرض کن .اگر دیدی شخصی دست به عمل خلافی زده او را سرزنش نکن ( که حدیث هم داریم هیچگاه بنده ای را سرزنش نکنید که خود در همان موقعیت قرار خواهید گرفت و دچار همان عمل ناپسند خواهید شد ) . همیشه بگویید ، من به علاوه یک موقعیت ؛ من + زمینه یک گناه ؛ من + یک پُست ، ثروت و.... از عالمی پرسیدند اگر در یک موقعیتی قرار بگیری ، زنی زیبا رو در مکان خلوت ، چه می کنی ؛ وی گفت در آن لحظه به خدا پناه می برم.

امروزه که مکتب های عرفانی سکه رایج بازار معرفت و معنویت شده اند ، آدمی را به حیرانی و سرگردانی بیشتر وامی دارد ، هر کدام هم دستورات و راهکارهای مخصوص به خود را دارند

به نظرم این سخن بایزید بسطامی راهکار خوبی برای تشخیص سره از ناسره باشد:

(وقتی به بایزید گفتند که فلان شخص در یک شب به مکه می رود ، گفت شیطان هم در یک لحظه از مشرق به مغرب می رود.

اگر بینید مردی سجاده بر آب گسترانده و در هوا مربع نشسته  ، تا اعمال او را در اوامر و نواهی نبینید ، فریب نخورید )

امروزه بعضی لاف عرفان و تصوف می زنند که پایشان در خیلی مسائل گیر است و ابتدائیات شرع را هم بلد نیستند .و از تصوف فقط خرقه و سبیلش را یدک می کشند.