نوشته های یک طلبه .......

فکری فرهنگی

آسیب شناسی مراسم شب قدر

دیشب که به مراسم احیا رفتم به غیر از دعای جوشن که مردم غالبا توجه چندانی به مضامین آن ندارند ، بقیه مراسم روضه و عزاداری بود . آن چه که در این گونه مراسم ها یافت نمی شود روح و هدف اصلی شب قدر است.شب قدر حساب و کتاب یکسال بندگی و عهد بستن با خدا برای یکسال دیگر و دعا برای حرکت از وضع موجود برای رسیدن به وضع مطلوب و آرمانی است.شب قدر شب مناجات با خدا و دعا برای رهایی از قیودات و زنجیرهای نفس است .

متاسفانه چنین شب مهمی را با بی برنامگی به پایان می بریم در حالی که تغییری در خود احساس نمی کنیم .

مراسم قرآن به سر که برنامه اصلی شب قدر است ، متاسفانه گاه یک ساعت طول می کشد و برای تمامی معصومین روضه و مصیبت به حد تمام و کمال خوانده می شود . این سخن بنده به معنی این نیست که مخالفتی با ذکر مصیبت باشد ، اما هر چیزی به جای خود . و این یعنی دور شدن از پیام شب قدر ، که همانا مناجات با خداوند است.

+ نوشته شده در یکشنبه سی و یکم شهریور 1387ساعت 21:8 توسط اسماعیل آذری |

شیعه و گریه

امشب شبکه استانی قم، آقای میرداماد از مداحان معروف را دعوت کرده بود و با ایشان مصاحبه و گفتگوی مفصلی داشت . در شروع صحبت های خود عرض تسلیت گفتند ( من جا خوردم چرا که در این موقع هیچ مناسبتی وجود ندارد )به مناسبت رحلت حضرت خدیجه همسر پیامبر(ص).و اظهار خوشحالی و امیدواری داشتند که مدتی است شب ۱۰ رمضان هر ساله برای این بانوی بزرگوار مراسم میگیرند.واقعا ناراحت شدم چه شده که جماعت مداح دوست دارند همه سال مردم را بگریانند و می گردند مناسبت های خاص را پیدا می کنند از شهادت محسن بچه سقط شده بی بی دوعالم حضرت زهرا (س)،رحلت ابوطالب تا وفات ام البنین مادر بزرگوار حضرت ابوالفضل که امسال خود شاهد چندین مراسم واطلاعیه برای آن بزرگوار بودم.

بنده منکر بزرگی و مقام شامخ این بزرگواران نیستم ، بلکه بحث بر این می باشد چرا باید دائما در پی گریاندن و تبلیغ این مطلب باشیم که دین اسلام و تشیع فقط گریه دارد .

+ نوشته شده در چهارشنبه بیستم شهریور 1387ساعت 23:28 توسط اسماعیل آذری |