اشتباه عالم

امروز یک سوال اینترنتی به مرکز مطالعات رسیده بود و از نظریه و گفته یکی از علمای بزرگ پرسیده بود و آن پرسشگر معتقد بود که این نظر و گفته که در فلان کتاب آمده اشتباه هست ، حال نظر شما چیست .

وقتی که یکی از محققین می خواست این سوال را جواب دهد .معتقد بود که نظر آن عالم را به نحوی توجیه کند، من به ایشان عرض کردم که خیر با منطق و استدلال آن نظر را رد و با آیات و روایات نظر درست را مطرح کن ، بدون اینکه خدشه و توهینی به آن عالم بزرگوار وارد شود .بشر جایزالخطا ست و تنها معصوم ( ع ) هست که خطا در آن راه ندارد.

ما نباید همه چیز را یا سیاه ببینیم ویا سفید ، یکی را کاملا خوب و بدون عیب و کسی را سیاه و مجمع همه بدی ها بدانیم . ما بشر هستیم هم اشتباه می کنیم و هم خوبی هایی داریم .

از عوامل و عناصری که می تواند دین را به صورت جهانی به مردم عرضه کرد ، به موارد زیر می شود اشاره کرد:

در حوزه علوم اسلامی یکی از مشکلاتی که همیشه وجود داشته تعارض و اختلافاتی است که بین بزرگان و علمای این علوم بوده .در این بین فقه با فلسفه ، عرفان با فقه ُ فقه با عرفان .

تکفیرها ، نسبت جهالت و کوران عصا به دست و... مواردی است که اربابان هر کدام از این علوم به هم نسبت داده اند . مشکل در این است که هر کس علم خود را بهترین و کامل ترین می داند و تنها با آن می شود به سعادت رسید . دیگر اینکه تنها در یک علم تخصص داشته و زحمت مطالعه دقیق علوم دیگر را به خود نداده اند و تک بعدی هستند و با دیدن یکی دو اشکال و انحراف همه خوبیها و محسنات آن علم را نادیده می گیرند .و همه چیز را سیاه و سفید می بینند یا خوب است و یا بد .

چه مخالفت هایی که فقها با عرفا و فلاسفه نداشتند و حکم به تکفیر آنها می دادند و بعضا در حوزه تدریس فلسفه جز محرمات و گناهان نابخشوده قلمداد می شد. و همچنین عرفا ، فلاسفه را کوران عصا به دست خطاب می کردند و....

در این بین شخصیت ها و علمای بزرگی بودند که جامع علوم اند و از هر علمی محسنات و خوببیها را می دیدند و خوشه چین این علوم بودند.امام خمینی شخصیتی بودند که در فلسفه ، عرفان ، فقه ، کلام و.... تخصص ویژه داشتند و هیچگاه شاهد تندروی و اتهام زدن به  اربابان دیگر علوم ، نبودیم.

فهم دین

در احکام اسلامی بحثی وجود دارد که زن و مرد نباید لباس همدیگر را بپوشند و حتی گفته شده مثلا نباید کفش هم دیگر را بپوشند. این حکم بماند ، و دو خاطره در این باره تعریف کنم .

یکی از دوستان امام جماعت مدرسه دخترانه ای در تهران بودند . بعد از نماز رئیس مدرسه که خانم بودند پیش این دوست ما می آیند و می گویند که بین دو نماز کاری پیش آمد و بیرون رفتم هر چه گشتم کفش هایم را پیدا نکردم و لذا نعلین (دمپایی طلبه ها ) شما که در دید بود پوشیدم و رفتم . این دوست ما این حکم شرعی را به این خانم گفته بود و متذکر شده بود که اشکال شرعی دارد .

یکی از دوستان طلبه که از همشهری ها می باشند ، در یک جلسه ای همین مسئله را از آیت لله مکارم شیرازی (از مراجع تقلید ) می پرسند ، این دوست ما نقل می کرد ، همین که سوال را تمام کردم ایشان چنان ناراحت شدند و با عصبانیت گفتند: آقا با این جور تفکرات و گفتن مسائل شرعی مردم را از دین زده نکنید .اینکه شرع گفته ، به این معناست که زن به هیئت مرد در بیاید ویا مرد با لباس پوشیدن خاص زنان ، به هیئت زنان در بیاید ، و گرنه صرف پوشیدن دمپایی زنان حکمی متوجه شخص نخواهد شد .

این را گفتم که بعضی ها ظاهر احکام شرعی واحادیث را نگاه می کنند و بدون توجه به جوانب دیگر حدیث و به قول ما طلبه ها مخصص ها ومقیدها را توجه ندارند .همین جور به احادیث و روایات عمل و بیان و تبلیغ می کنند . و نهایتا بدبینی مردم به دین و احکام را در پی دارد . و در هرچیزی باید متخصص آن امر نظر دهد .